Mężczyźni nie płaczą

Grupa weteranów wojny domowej w Jugosławii zostaje zaproszona przez przedstawicieli organizacji międzynarodowej do wzięcia udziału w warsztacie, którego celem jest pozbycie się wojennej traumy.

Rozpad Jugosławii i poprzedzająca go bratobójcza wojna wywarły ogromne piętno na ludziach. Po niespełna dwudziestu latach od zakończenia krwawego konfliktu grupa weteranów wojennych zbiera się w małym hotelu w górach. Mają wziąć udział w terapii zorganizowanej przez międzynarodową organizację pozarządową. Uczestnicy warsztatów od początku są niezwykle podejrzliwi i wrogo do siebie nastawieni. Uparcie nie chcą zmierzyć się z traumą i dramatem wydarzeń, które rozegrały się przed dwoma dekadami.

Kameralny dramat psychologiczny w reżyserii utalentowanego, nominowanego do Europejskiej Nagrody Filmowej Alena Drljevica (Grbavica) mówi o niezabliźnionych ranach oraz trudnych do przezwyciężenia podziałach wśród mieszkańców Byłej Jugosławii. Pokazuje społeczności międzynarodowej, że konflikt, który rozegrał się w latach dziewięćdziesiątych w dalszym ciągu odciska ogromne piętno na Bałkanach. Ogromnymi atutami obrazu są scenariusz oraz aktorstwo. Ciekawe role tworzą Boris Isakovic (Biały, biały świat), Leon Lucev (Kraina miodu i krwi), Emir Hadžihafizbegovic (Posterunek graniczny), Sebastian Cavazza (Winnetou. Ostatnia bitwa) oraz Ermin Bravo (Cyrk Columbia). Produkcja została wyróżniona na festiwalach filmowych w Bratysławie, Karlowych Warach, Lublanie i Zagrzebiu.